Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENABİ-İ AŞERE: | On menba. |
| MENABİ-İ AŞERE: | On menba. |
| İçerisinde 'MENABİ-İ AŞERE' geçenler | |
| İçerisinde 'MENABİ-İ AŞERE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENABİ-İ SERVET : | Zenginlik kaynakları. |
| MENABİ' : | (Menba'. C.) Kaynaklar. Pınarlar. Nebeân eden yerler. * Her şeyin zâhir olduğu yerler. * Servetlerin çıktığı yerler. |
| MENAB : | Birinin yerini tutmak, nâib olmak. Birisine vekil olmak. Vekillik yeri. |
| MENA : | İki rıtıl. (İkiyüz altmış dirhem) |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |