Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENARE: | (C: Menâr-Menâvir) Alâmet, işaret. Kandil. Minare. |
| İçerisinde 'MENARE' geçenler | |
| İçerisinde 'MENARE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENAR : | Nur yeri. Fener kulesi. * Câmi minâresi. * Yol işaretleri. |
| MENA : | İki rıtıl. (İkiyüz altmış dirhem) |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |