Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENCE: | (Mencâ) Kurtulacak yer. Necat bulacak yer. Necat bulma. Kurtulma. |
| MENCED: | (C: Menâcid) İnci ve altından olan gerdanlık. |
| MENCEM: | (C.: Menâcim) Terazi kolu. Maden. |
| MENCENİK: | (Bak: Mancınık) |
| MENCENUN: | (C: Menâcin) Sığırın döndürdüğü dolap. Sığırların çektiği kağnı. |
| İçerisinde 'MENCE' geçenler | |
| KAMENCER: | Yaycı, kavvas. |
| MENCED: | (C: Menâcid) İnci ve altından olan gerdanlık. |
| MENCEM: | (C.: Menâcim) Terazi kolu. * Maden. |
| MENCENİK: | (Bak: Mancınık) |
| MENCENUN: | (C: Menâcin) Sığırın döndürdüğü dolap. * Sığırların çektiği kağnı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENCED : | (C: Menâcid) İnci ve altından olan gerdanlık. |
| MENCA : | (Bak: Mence') |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |