Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENCEM: | (C.: Menâcim) Terazi kolu. Maden. |
| İçerisinde 'MENCEM' geçenler | |
| İçerisinde 'MENCEM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENCE : | (Mencâ) Kurtulacak yer. Necat bulacak yer. * Necat bulma. Kurtulma. |
| MENCA : | (Bak: Mence') |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |