Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENDUD: | Meyvesi aşağıdan yukarıya yığılı, istifli. |
| İçerisinde 'MENDUD' geçenler | |
| SİMENDUD: | (Sim-endud) f. Gümüş kaplı. Gümüş yaldızlı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENDUB : | Yapılması beğenilen iş. Şeriatın yasak etmediği veya emretmediği iş olmakla beraber yapılmasında sevab ve mendubiyet olan amel. Müstehab. * İyilikleri anlatılarak arkasından gözyaşı döküp ağlanan ölü. |
| MEND : | f. Kelimelerin sonuna getirilerek "sahip" mânasına edattır. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |