Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENDUHA: | Genişlik. Kifâyet, kâfi gelmek. Mahlas. |
| İçerisinde 'MENDUHA' geçenler | |
| İçerisinde 'MENDUHA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENDUB : | Yapılması beğenilen iş. Şeriatın yasak etmediği veya emretmediği iş olmakla beraber yapılmasında sevab ve mendubiyet olan amel. Müstehab. * İyilikleri anlatılarak arkasından gözyaşı döküp ağlanan ölü. |
| MEND : | f. Kelimelerin sonuna getirilerek "sahip" mânasına edattır. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |