Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENFÎ: | Müsbetin zıddı. Müsbet olmayan. Nefyedilmiş, sürgün edilmiş. Sürgün. Bir şeyin olmayacak cihetini düşünen. Hakikatın aksini iddia eden. Gr: Başında nefiy edatı bulunan kelime veya cümle. Nâkıs. Negatif, olumsuz. |
| MENFİYYEN: | Sürgün olarak. |
| İçerisinde 'MENFÎ' geçenler | |
| MENFİYYEN: | Sürgün olarak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENFİYYEN : | Sürgün olarak. |
| MENFA : | Nefyolunan yer. Birinin sürüldüğü yer. Nefiy yeri. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |