Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENFAATBAHŞ: | f. Faydalı, yararlı. Menfaat ve fayda veren. |
| İçerisinde 'MENFAATBAHŞ' geçenler | |
| İçerisinde 'MENFAATBAHŞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENFAAT : | Fayda. Kâr. Gelir. İhtiyaç karşılığı olan şey. |
| MENFA : | Nefyolunan yer. Birinin sürüldüğü yer. Nefiy yeri. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |