Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENHAT: | Mâni, nehyedici, engel. |
| İçerisinde 'MENHAT' geçenler | |
| İçerisinde 'MENHAT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENHAR : | (C.: Menâhir) Hayvan kesilecek yer. Hayvan boğazlanan yer. Mezbaha. |
| MENH : | Verme, ihsan etme. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |