Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENKAB (MENKABE): | (C: Menâkıb) Dağ arasında olan yol. Dar yol. Güzel hareket ve fiil. Delik açılacak yer. |
| İçerisinde 'MENKAB (MENKABE)' geçenler | |
| İçerisinde 'MENKAB (MENKABE)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENKABE : | Meşhur kimselerin ahvâline dair hayat hikâyesi. Kıssa. Hikâye. Menkıbe. |
| MENKA' : | Su toplanan çukur. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |