Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENKUB: | (U, uzun okunur) Delinmiş. Oyulmuş. |
| MENKUB: | (Nekbet. den) Dert ve meşakkatlere mâruz kalmış olan. Rütbe ve haysiyyetten düşmüş olan. |
| İçerisinde 'MENKUB' geçenler | |
| İçerisinde 'MENKUB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENKU' : | (Menkua) Haşlanmış. Suda kaynatılmış. |
| MENKA' : | Su toplanan çukur. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |