Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENN: | Nimet vermek. İyilik etmek. Minnet. Rıza. Esiri fidye almadan, ücretsiz salıvermek. Kesmek. Zayıf etmek. Ettiği iyiliği başa kakmak. İki batman ağırlık. Kudret helvası. |
| MENNÂ': | (Men'. den) Alıkoyan, mâni olan, yaptırmayan. Önleyici, men'edici. |
| MENNÂ-UL HAYR: | Hayır ve iyiliğe mâni olan. Hayrı önleyen. |
| MENNAC: | Çok bahşiş veren. İhsan eden. |
| MENNAN: | İhsanı bol. Çok çok ihsan eden. En çok nimet veren. (Allah) |
| MENNANE: | Malı, mülkü, serveti için kendisiyle evlenilen kadın. |
| İçerisinde 'MENN' geçenler | |
| ÂMENNA: | İnandık, öylece kabul ederiz, ona diyecek yok (meâlindedir.) |
| MENNÂ': | (Men'. den) Alıkoyan, mâni olan, yaptırmayan. * Önleyici, men'edici. |
| MENNÂ-UL HAYR: | Hayır ve iyiliğe mâni olan. Hayrı önleyen. |
| MENNAC: | Çok bahşiş veren. İhsan eden. |
| MENNAN: | İhsanı bol. Çok çok ihsan eden. En çok nimet veren. (Allah) |
| MENNANE: | Malı, mülkü, serveti için kendisiyle evlenilen kadın. |
| MÜNHAMENNA: | Muhammed (A.S.M.) manâsına, Tevratta geçen İbrânice isimdir. |
| MÜTEMENNA: | İstenilen, temenni olunan. |
| MÜTEMENNİ: | Temenni eden, isteyen. |
| TEMENNA: | Eli alnına götürerek selâmlama işareti yapma. * Minnettar olma. |
| TEMENNİ: | Dilek. İstek. Duâ. Rica etmek. |
| TEMENNİYÂT: | (Temenni. C.) Temenniler, dilekler, istekler. |
| TEMENNU': | Kavi olmak. Kuvvetlenmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENNÂ' : | (Men'. den) Alıkoyan, mâni olan, yaptırmayan. * Önleyici, men'edici. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |