Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
MENSÎ: (Mensiyye) (Nisyan. dan) Unutulmuş, hatırdan çıkmış.
MENSİC (MENSEC): (C: Menâsic) Bez dokuyacak yer.
Boyun ile kürek arası.
MENSİK (MENSEK): (C: Menâsik) İbadet edecek yer.
Kurban kesilecek yer.
Kesilmiş kurban.
MENSİM: (C.: Menâsim) Alâmet, işaret, nişân, iz, eser.
Yol, tarik.
Deve tırnağı.
MENSİYAT: (Mensi. C.) Hatırdan çıkıp unutulmuş şeyler.
MENSİYET: Unutulma, hatırdan çıkma.
MENSİYY: Unutma yeri.
Hiç bahsedilmeyen terkedilmiş nesne.
İçerisinde 'MENSÎ' geçenler
MENSİC (MENSEC): (C: Menâsic) Bez dokuyacak yer. * Boyun ile kürek arası.
MENSİK (MENSEK): (C: Menâsik) İbadet edecek yer. * Kurban kesilecek yer. * Kesilmiş kurban.
MENSİM: (C.: Menâsim) Alâmet, işaret, nişân, iz, eser. * Yol, tarik. * Deve tırnağı.
MENSİYAT: (Mensi. C.) Hatırdan çıkıp unutulmuş şeyler.
MENSİYET: Unutulma, hatırdan çıkma.
MENSİYY: Unutma yeri. * Hiç bahsedilmeyen terkedilmiş nesne.
NESYEN MENSİYYEN: Tamamıyla unutulmuş, tamamen hatırdan çıkmış.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
MENSİC (MENSEC) : (C: Menâsic) Bez dokuyacak yer. * Boyun ile kürek arası.
MENSAF : (C: Menâsıf) Her şeyin yarısı.
MEN : f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ)
MEAB : Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...