Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MENZUF: | Susuzluktan dolayı dili kurumuş kimse. Kan kaybından dolayı dermansız ve güçsüz kalmış olan insan. |
| İçerisinde 'MENZUF' geçenler | |
| İçerisinde 'MENZUF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MENZU' : | (Nez. den) Nez olunmuş, koparılmış. |
| MENZAM : | (C: Menâzım) Çeşitli şeyleri bir yere dizmek. |
| MEN : | f. Ben. (Farsçada birinci şahıs zamiri) (Bak: Mâ) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |