Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MER': | (C: Müru') Er, erkek. Güzel manzara. |
| MER': | Ot çok olmak. |
| MER'A: | Hayvanların otladığı yer. Kır. Mera. Çayırlık. Otlak. |
| MER'A: | Aynalar. |
| MER'ABE: | Ansızın olarak birdenbire korkutmak. Tenha ve korkunç yer. |
| MER'E: | (Mer'et) Kadın. Zen. |
| MER'Î: | (Mer'iyye) Riayet edilen, hükmü geçen. Makbul sayılan, hürmet edilen. |
| MER'İYY-ÜL HÂTIR: | İtibarlı. Sözü geçer. |
| MER'Î: | Görmeğe âid. Görünür olan. Gözle görülen. Manzara. |
| MER'İYYAT: | (Mer'î. C.) Gözle görülen şeyler. |
| MER'İYYET: | Mer'î oluş. Makbul olma. Muteber olma. Hükmü geçer olma. |
| MER'UB: | (Ru'b. dan) Ürkmüş, korkmuş. |
| MER'UBEN: | Ürkerek, korkarak, korku ile. |
| İçerisinde 'MER'' geçenler | |
| İçerisinde 'MER'' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |