Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERİDYEN: | (Bak: Hatt-ı nısf-un nehar) |
| İçerisinde 'MERİDYEN' geçenler | |
| İçerisinde 'MERİDYEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERÎD : | Katı, yoğun. Güçlü, kuvvetli kimse. * Süt içinde ıslatılıp yumuşatılan hurma. * Baş kaldıran. Sadece fesadlık çıkaran. İnatçı. Şerli. Haddini aşmakta, azgınlıkta ve günahkârlıkta çok ileri gitmiş olan. |
| MERİ' : | (C: Emrâ-Emru) Otu çok olan yer. * Ucuzluk olan yer. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |