Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERAH: | Yer. Mekân. Sevinç. Rahat edilecek yer. Meşhur bir nahiv kitabının ismi. |
| MERAH: | (C.: Merahân) Aşırı derecede sevinme. |
| MERAHİL: | (Merhale. C.) Menziller, merhaleler, konaklar, duraklar. |
| MERAHİL-İ BAÎDE: | Uzak konaklar. Uzak menziller. |
| MERAHİLPEYMA: | f. Seyyah, yolcu. Seyahat eden kimse. |
| MERAHİM: | (Merhamet. C.) Acımalar, merhametler. |
| MERAHİM: | (Merhem. C.) Merhemler. |
| İçerisinde 'MERAH' geçenler | |
| KAT'-I MERÂHİL: | Merhaleleri, durak yerlerini geçme. Yol alma, ilerleme. |
| MERAHİL: | (Merhale. C.) Menziller, merhaleler, konaklar, duraklar. |
| MERAHİL-İ BAÎDE: | Uzak konaklar. Uzak menziller. |
| MERAHİLPEYMA: | f. Seyyah, yolcu. Seyahat eden kimse. |
| MERAHİM: | (Merhamet. C.) Acımalar, merhametler. |
| MERAHİM: | (Merhem. C.) Merhemler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERAHİL : | (Merhale. C.) Menziller, merhaleler, konaklar, duraklar. |
| MERA : | Boş yer. * Otsuz yer. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |