Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERAM: | Maksad. Niyet. Arzu. İstek. İçten tasarlanan. |
| MERAMBAHŞ: | f. Bir kimseye isteyip arzuladığı şeyi veren. |
| MERAMİ: | (Mermi. C.) Mermi atma yeri. Mermiler. Nişan okları. |
| MERAMİR: | Çok etli, şişman kişi. |
| İçerisinde 'MERAM' geçenler | |
| AKSA-YI MERAM: | Meramların, arzuların en sonu. Emellerin son haddi. |
| İFADE-İ MERAM: | Dilek ve maksadını anlatmak. |
| MERAMBAHŞ: | f. Bir kimseye isteyip arzuladığı şeyi veren. |
| MERAMİ: | (Mermi. C.) Mermi atma yeri. Mermiler. * Nişan okları. |
| MERAMİR: | Çok etli, şişman kişi. |
| TEFHİM-İ MERÂM: | Merâmını anlatma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERAMBAHŞ : | f. Bir kimseye isteyip arzuladığı şeyi veren. |
| MERA : | Boş yer. * Otsuz yer. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |