Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERBUTAN: | Merbut olarak. Bağlanmış ve ekli olarak. |
| İçerisinde 'MERBUTAN' geçenler | |
| İçerisinde 'MERBUTAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERBUTÂT : | (Merbut. C.) Rabt olunup bağlanmış şeyler. Ekli ve bağlı şeyler. |
| MERBUT : | Bağlı. Rabtedilmiş. Mensub. Ekli. Ulaşmış, bitişmiş, bitişik. |
| MERBU' : | Köle, kul, memlük. |
| MERBA' : | (C.: Merâbi') (Rebi'. den) Yazlık. Yazın oturulan mesken. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |