Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERCUH: | (Rüchân. dan) Başkası ona tercih edilmiş olan. Fık: Mahkemede hasmından evvel müddeasını isbata salâhiyyetli olmayan şahıs. Evvelâ hak iddiaya salâhiyetli olan râcih, ikinci derecede iddiaya sahib olan ise mercuh olur. |
| İçerisinde 'MERCUH' geçenler | |
| RACİH-İ MERCUH: | Bürhan ve delillerin tercih ve üstünlük esasları. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERCU : | Ümid edilen. Ümid edilmiş. Rica olunan. |
| MERC : | (Merec) Katıştırmak. * Kararsızlık. * Iztırab. * Bozulmak. * Boşa gitmek. * Serbest bırakmak, salıvermek. * Hayvanların salındığı otlak. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |