Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERDÜM: | f. İnsan. Adam. |
| MERDÜM-İ ÇEŞM: | Gözbebeği. |
| MERDÜMAN: | (Merdüm. C.) f. İnsanlar, kişiler, adamlar. |
| MERDÜM-AZAR: | f. İnsanları inciten. Halka eziyet veren. |
| MERDÜME: | f. Gözbebeği. |
| MERDÜMEK: | f. Küçük adam. Bebek. |
| MERDÜMGİRİZ: | İnsanlardan sıkılan, kalabalıktan hoşlanmayıp yalnızlık isteyen. |
| MERDÜMHAR: | f. Yamyam. İnsan eti yiyen vahşi hayvan. |
| MERDÜMÎ: | f. Adamlık, insanlık. |
| MERDÜMKÜŞ: | f. Katil. Adam öldüren. İnsan katleden. |
| MERDÜMZAD: | f. İnsan oğlu. Beni Adem. |
| İçerisinde 'MERDÜM' geçenler | |
| MERDÜM-İ ÇEŞM: | Gözbebeği. |
| MERDÜMAN: | (Merdüm. C.) f. İnsanlar, kişiler, adamlar. |
| MERDÜM-AZAR: | f. İnsanları inciten. Halka eziyet veren. |
| MERDÜME: | f. Gözbebeği. |
| MERDÜMEK: | f. Küçük adam. Bebek. |
| MERDÜMGİRİZ: | İnsanlardan sıkılan, kalabalıktan hoşlanmayıp yalnızlık isteyen. |
| MERDÜMHAR: | f. Yamyam. * İnsan eti yiyen vahşi hayvan. |
| MERDÜMÎ: | f. Adamlık, insanlık. |
| MERDÜMKÜŞ: | f. Katil. Adam öldüren. İnsan katleden. |
| MERDÜMZAD: | f. İnsan oğlu. Beni Adem. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERDÜM-İ ÇEŞM : | Gözbebeği. |
| MERD : | f. Adam. Kişi. İnsan. Erkek. Sözünün eri. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |