Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERHEM: | Melhem. Deriye, yaraya sürülen ilâç. Mc: Acıyı teskin eden şey. Kederi, derdi gideren. |
| MERHEMSÂ(Y): | f. Merhem süren. Çare ve deva bulan. |
| MERHEMSÂZ: | f. Çare bulan. Merhemci, ilâç yapan. |
| MERHEMSÂZÎ: | f. Çare buluculuk. |
| İçerisinde 'MERHEM' geçenler | |
| MERHEMSÂ(Y): | f. Merhem süren. Çare ve deva bulan. |
| MERHEMSÂZ: | f. Çare bulan. Merhemci, ilâç yapan. |
| MERHEMSÂZÎ: | f. Çare buluculuk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERHEMSÂ(Y) : | f. Merhem süren. Çare ve deva bulan. |
| MERHEB : | (C: Merahib) Kaçacak yer. |
| MERH : | Un yoğurmak. * Deriye ve gövdeye yağ sürmek. * Yağ ile oğmak. * Bir yeşil ağaç. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |