Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERHUM: | (Rahm. den) Kendine rahmet edilmiş. Rahmete kavuşmuş. Dünyanın sıkıcı ahvâlinden kurtulup rahmet-i İlâhiyeye kavuşmuş olan. Dünya imtihanından kurtulup, vazifesini bitirmiş, paydosa kavuşmuş olan. (Vefat etmiş müslüman hakkında söylenir.) |
| MERHUME: | Vefât etmiş, rahmete kavuşmuş kadın. |
| İçerisinde 'MERHUM' geçenler | |
| MERHUME: | Vefât etmiş, rahmete kavuşmuş kadın. |
| MİLLET-İ MERHUME: | Müslümanlar, İslâm Milleti. (Allah'a ve onları ebedi saadete sevkeden emirlerine itaat ettiklerinden, kendileri rahmete mazhar olmuşlardır.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERHUME : | Vefât etmiş, rahmete kavuşmuş kadın. |
| MERHUB : | Korkulan ve kendisinden kaçılan şey. * Aslan. |
| MERH : | Un yoğurmak. * Deriye ve gövdeye yağ sürmek. * Yağ ile oğmak. * Bir yeşil ağaç. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |