Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERKEZ-İ SIKLET: | Ağırlık merkezi. |
| İçerisinde 'MERKEZ-İ SIKLET' geçenler | |
| İçerisinde 'MERKEZ-İ SIKLET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERKEZ-İ SIKLET : | Ağırlık merkezi. |
| MERKEZ-İ ÂLEM : | Güneş, şems. |
| MERKEZ : | (Rekz. den) Bir şeyin ortası. Vasat. Yol. Durum, vaziyet. Hal, suret. * Şubeleri bulunan bir teşkilâtın idâre olunduğu ve emir veren yeri, makamı. Bir şeyin en işlek yeri. Teşkilât olan yerin en yüksek makamı. * Geo: Dairenin orta noktası. Çaplarının kesim noktası. |
| MERKEB : | (Rekb. den) Binilen vâsıta. Binilen şey. * Eşek. |
| MERK : | f. (Bak: Merg) |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |