Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERKUM: | (Rakam. dan) Yazılmış. Adı geçmiş. Rakamla söylenmiş. Sayılmış. Basit ve âdi insan. (Bak: Mezbur) |
| MERKUM: | Cem'olmuş, toplanmış, birikmiş. |
| İçerisinde 'MERKUM' geçenler | |
| İçerisinde 'MERKUM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERKU' : | Eski, yırtılmış elbise. |
| MERK : | f. (Bak: Merg) |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |