Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERKUZİYET: | Dikilme, saplanma. |
| İçerisinde 'MERKUZİYET' geçenler | |
| İçerisinde 'MERKUZİYET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERKUZ : | (Rekz. den) Dikilmiş. Saplanmış. Batırılmış. Sâbit kılınmış. |
| MERKU' : | Eski, yırtılmış elbise. |
| MERK : | f. (Bak: Merg) |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |