Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERSİYE: | Birisinin ölümü hakkında yazılan, teessürü anlatan manzume. |
| MERSİYEHÂN: | f. Ağıt okuyan. Mersiye söyliyen. |
| MERSİYEKÂR: | f. Ağıtçı. Ağıt ve mersiye okuyan. |
| İçerisinde 'MERSİYE' geçenler | |
| MERSİYEHÂN: | f. Ağıt okuyan. Mersiye söyliyen. |
| MERSİYEKÂR: | f. Ağıtçı. Ağıt ve mersiye okuyan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERSİYEHÂN : | f. Ağıt okuyan. Mersiye söyliyen. |
| MERSİN (MERSİNÎ) : | Mersin ağacı. |
| MERS : | Ekmeği suyla ıslatmak. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |