| Kelime | Anlam |
|---|
| MERT: | f. Çevik, zinde, hareketli. |
| MERTA': | Otlak, çayır, mer'a, çimen. |
| MERTA: | Sür'atle yelmek. Seğirtmek. |
| MERTEBA': | Dağ üstünde olan yüksek yer. |
| MERTEBE: | Derece. Basamak. Rütbe. Pâye. |
| MERTEBE-İ ÂLİYE: | Yüksek derece, âli mertebe. |
| MERTEBE-İ BÂLÂ: | Üst derece. |
| MERTEBE-İ KUSVÂ: | En son derece. |
| MERTUB: | (Ratb. dan) Rütubetli, ıslak, nemli, yaş. |
| MERTUM: | Kırılmış, parça parça olmuş, ufalanmış. |
| MERTUM: | Zor bir işi yapmağa memur edilmiş olan. |
| MERTUS: | Bir fesleğen çeşidi. |
| İçerisinde 'MERT' geçenler |
|---|
| ATEBE-İ FELEK-MERTEBE: | Osmanlı Padişahlarının sarayı. |
| CÖMERT: | Eli açık, ikramcı, kerem sahibi. |
| MANA MERTEBELERİ: | Kur'an-ı Kerim'deki âyetlerin anlaşılmasında bilinen muhtelif ma'nâlar. Zâhirî, bâtınî, sarihî, harfî, ismî, işarî, remzî, mecazî, mefhumî, riyazî mânâlar gibi. |
| MA'RİFET MERTEBELERİ: | (Bak: Yakin) |
| MERTA': | Otlak, çayır, mer'a, çimen. |
| MERTA: | Sür'atle yelmek. Seğirtmek. |
| MERTEBA': | Dağ üstünde olan yüksek yer. |
| MERTEBE: | Derece. Basamak. Rütbe. Pâye. |
| MERTEBE-İ ÂLİYE: | Yüksek derece, âli mertebe. |
| MERTEBE-İ BÂLÂ: | Üst derece. |
| MERTEBE-İ KUSVÂ: | En son derece. |
| MERTUB: | (Ratb. dan) Rütubetli, ıslak, nemli, yaş. |
| MERTUM: | Kırılmış, parça parça olmuş, ufalanmış. |
| MERTUM: | Zor bir işi yapmağa memur edilmiş olan. |
| MERTUS: | Bir fesleğen çeşidi. |
| SEMERTUL: | Uzun, tavil. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| MERTA' : | Otlak, çayır, mer'a, çimen. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |