Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERTEBE: | Derece. Basamak. Rütbe. Pâye. |
| MERTEBE-İ ÂLİYE: | Yüksek derece, âli mertebe. |
| MERTEBE-İ BÂLÂ: | Üst derece. |
| MERTEBE-İ KUSVÂ: | En son derece. |
| İçerisinde 'MERTEBE' geçenler | |
| ATEBE-İ FELEK-MERTEBE: | Osmanlı Padişahlarının sarayı. |
| MANA MERTEBELERİ: | Kur'an-ı Kerim'deki âyetlerin anlaşılmasında bilinen muhtelif ma'nâlar. Zâhirî, bâtınî, sarihî, harfî, ismî, işarî, remzî, mecazî, mefhumî, riyazî mânâlar gibi. |
| MA'RİFET MERTEBELERİ: | (Bak: Yakin) |
| MERTEBE-İ ÂLİYE: | Yüksek derece, âli mertebe. |
| MERTEBE-İ BÂLÂ: | Üst derece. |
| MERTEBE-İ KUSVÂ: | En son derece. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERTEBE-İ ÂLİYE : | Yüksek derece, âli mertebe. |
| MERTEBA' : | Dağ üstünde olan yüksek yer. |
| MERT : | f. Çevik, zinde, hareketli. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |