Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MERTEBE-İ KUSVÂ: | En son derece. |
| İçerisinde 'MERTEBE-İ KUSVÂ' geçenler | |
| İçerisinde 'MERTEBE-İ KUSVÂ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MERTEBE-İ ÂLİYE : | Yüksek derece, âli mertebe. |
| MERTEBE : | Derece. Basamak. Rütbe. Pâye. |
| MERTEBA' : | Dağ üstünde olan yüksek yer. |
| MERT : | f. Çevik, zinde, hareketli. |
| MER : | f. Elli (Sayısı). Hamsin. (50) |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |