Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MESANİD-İ ÂLİYE: | Yüksek rütbeler, âli mevkiler. |
| İçerisinde 'MESANİD-İ ÂLİYE' geçenler | |
| İçerisinde 'MESANİD-İ ÂLİYE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MESANİD : | (Mesned. C.) Mesnedler. Dereceler. Rütbe ve mevkiler. |
| MESANÎ : | (Mesnâ. C.) Bir şeyin tekrarı. İki. Çift. Mükerrer. |
| MESANE : | Sidik torbası. Sidik kavuğu. |
| MESA : | Akşam. Akşam vakti. Akşam olmak. * Gamlı olmak. * Öğleden güneş batıncaya kadarki vakit. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |