Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MESNEVÎ-İ ŞERİF: | Mevlâna Celaleddin-i Rumî'nin meşhur farsça olan eserinin ismi. (Bak: Mevlâna Celaleddin-i Rumî) |
| MESNEVÎ-İ ŞERİF: | Mevlâna Celaleddin-i Rumî'nin meşhur farsça olan eserinin ismi. (Bak: Mevlâna Celaleddin-i Rumî) |
| İçerisinde 'MESNEVÎ-İ ŞERİF' geçenler | |
| İçerisinde 'MESNEVÎ-İ ŞERİF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MESNEVÎ-İ NURİYE : | Aslı Arapça olup, sonradan tercemesi de yapılmış olan Risale-i Nur Külliyatı'ndan bir eserdir. |
| MESNEVÎ : | İkilik manzume. Her beyti ayrı kafiyeli olan manzume. |
| MESNED : | Dayanacak yer, nokta. * Mertebe. Makam. * Destek. |
| MESNA : | İkişer ikişer. * Derenin büklüm ve boğaz yeri. * Çalgının ikinci teli. |
| MESA : | Akşam. Akşam vakti. Akşam olmak. * Gamlı olmak. * Öğleden güneş batıncaya kadarki vakit. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |