Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MESTÎ: | f. Sarhoşluk. |
| MESTÎ-ÂVER: | f. Bayıltıcı, sarhoş edici. |
| MESTÎ-BAHŞ: | f. Sarhoşluk veren, sarhoş edici. Bayıltıcı. |
| İçerisinde 'MESTÎ' geçenler | |
| MESTÎ-ÂVER: | f. Bayıltıcı, sarhoş edici. |
| MESTÎ-BAHŞ: | f. Sarhoşluk veren, sarhoş edici. Bayıltıcı. |
| SERMESTÎ: | f. Sarhoşluk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MESTÎ-ÂVER : | f. Bayıltıcı, sarhoş edici. |
| MEST : | Adamın elini deve karnında yavrunun yattığı yere sokması. * Bağırsak içinde iken sıvayıp çıkarmak. |
| MESA : | Akşam. Akşam vakti. Akşam olmak. * Gamlı olmak. * Öğleden güneş batıncaya kadarki vakit. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |