Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MESUK-U LEHU-L-KELÂM: | Kelâmın söyleniş gayesi, garazı ve maksadı. |
| İçerisinde 'MESUK-U LEHU-L-KELÂM' geçenler | |
| İçerisinde 'MESUK-U LEHU-L-KELÂM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MESUK-UN LEH : | Bir mânaya sevk olan, mânaya göre söylenen söz. Asıl mevzu (siyaka doğru) ve maksad için söylenen söz. |
| MESUK : | (Sevk. den) Sevkolunan. İleri sürülen, yollanan. Gönderilen. |
| MESUBAT : | (Mesube. C.) İyiliğe karşı Allah (C.C.) tarafından verilen mükâfatlar. |
| MESA : | Akşam. Akşam vakti. Akşam olmak. * Gamlı olmak. * Öğleden güneş batıncaya kadarki vakit. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |