Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| METİN: | Sağlam. Metanet sahibi. Kendine güvenilir olan. (Bak: Metânet) |
| METİNÂNE: | f. Metanetle, sağlamlıkla. |
| İçerisinde 'METİN' geçenler | |
| AB-YÂRÎ-İ HİMMETİNİZLE: | Himmetiniz yardımıyle, himmetiniz sayesinde. |
| HABL-ÜL METİN: | Sağlam ip. * Mc: İslamiyet. Kur'an-ı Kerim. |
| KAT'İYY-ÜL METİN: | Metnin, ibârenin kat'i ve şüphesiz oluşu. (Ayet gibi) |
| LİHİKMETİN: | Bir hikmete mebni olarak. Bir hikmetten dolayı. |
| METİNÂNE: | f. Metanetle, sağlamlıkla. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| METİNÂNE : | f. Metanetle, sağlamlıkla. |
| MET' : | Uzun ve yüce olmak. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |