Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVALİD: | (Mevlid. C.) Doğulan yerler. Mevlidler. Doğma vakitleri. Milâdlar. |
| MEVALİD: | Mevcudlar. Doğmuşlar. Vücud bulmuşlar. Mevludlar. |
| MEVALİD-İ SELÂSE: | Nebat, hayvan ve maden. |
| MEVALİD-İ TÜRABİYE: | Topraktaki mevâlid. Mâdenler, nebatlar. |
| İçerisinde 'MEVALİD' geçenler | |
| İLM-İ MEVALİD: | Tabiat, eşya ilmi. Hayvanat, nebatât ve maddelerine ait ilim. |
| MEVALİD-İ SELÂSE: | Nebat, hayvan ve maden. |
| MEVALİD-İ TÜRABİYE: | Topraktaki mevâlid. Mâdenler, nebatlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVALİD-İ SELÂSE : | Nebat, hayvan ve maden. |
| MEVALÎ : | Efendiler. * Azad edilmiş köleler. * Azad edenler. * Mevleviyyet pâyesine ulaşmış sarıklı âlimler. * Dost ve komşular. * Yardımcılar. |
| MEVACİB : | (C.: Mevacibât) Maaşlar, aylıklar. * Tar: Yeniçerilerin üç ayda bir defa verilen ulûfeleri. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |