Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVAT: | (Mevt. den) Cansız şeyler. Sürülmemiş topraklar. Sahibsiz yerler. |
| MEVATIN: | (Mevtın. C.) Yurtlar. Şenlendirilmiş ve bayındır yerler. |
| MEVATİ: | (Mevti. C.) Ayak basılan yerler. |
| MEVATÎ: | Mevâta yani cansız şeye ait, bununla alâkalı. İşlenmemiş toprağa ait. |
| İçerisinde 'MEVAT' geçenler | |
| ARAZİ-İ MEVÂT: | Huk: Hiç kimse tarafından kullanılmayan ve halka verilmeyen, meskun mahallerden biraz uzakta bulunan taşlık ve kıraç arazi.* İşlenmemiş toprak. |
| İHYA-Yİ MEVAT: | İşlenmemiş toprağı, ekin için elverişli bir hâle getirme. |
| MEVATIN: | (Mevtın. C.) Yurtlar. Şenlendirilmiş ve bayındır yerler. |
| MEVATİ: | (Mevti. C.) Ayak basılan yerler. |
| MEVATÎ: | Mevâta yani cansız şeye ait, bununla alâkalı. * İşlenmemiş toprağa ait. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVATIN : | (Mevtın. C.) Yurtlar. Şenlendirilmiş ve bayındır yerler. |
| MEVACİB : | (C.: Mevacibât) Maaşlar, aylıklar. * Tar: Yeniçerilerin üç ayda bir defa verilen ulûfeleri. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |