Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVATİ: | (Mevti. C.) Ayak basılan yerler. |
| MEVATÎ: | Mevâta yani cansız şeye ait, bununla alâkalı. İşlenmemiş toprağa ait. |
| İçerisinde 'MEVATİ' geçenler | |
| İçerisinde 'MEVATİ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVAT : | (Mevt. den) Cansız şeyler. Sürülmemiş topraklar. * Sahibsiz yerler. |
| MEVACİB : | (C.: Mevacibât) Maaşlar, aylıklar. * Tar: Yeniçerilerin üç ayda bir defa verilen ulûfeleri. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |