| Kelime | Anlam |
|---|
| MEVCUD: | Var olan. Bulunan. Hazır olan. Topluluğun hepsi.
Kâinat. Mükevvenat. |
| MEVCUD-U HARİCÎ: | Maddî vücudu bulunan eşya. |
| MEVCUD-U MANEVÎ: | Mânevi varlık. |
| MEVCUDAT: | Var olan her şey. Kâinat. Yaratılmış şeyler. |
| MEVCUDAT-I BAHARİYE: | Bahar mevsimindeki renk renk, çeşit çeşit varlıklar. |
| MEVCUDEN: | Kendisi berâber olarak. Mevcud olarak. |
| MEVCUDÎN: | (Mevcud. C.) Mevcudlar, var olan ve bulunan şeyler. Mevcudât. |
| MEVCUDİYET: | Mevcudluk, varlık, mevcud ve var olma. |
| İçerisinde 'MEVCUD' geçenler |
|---|
| ADEM-İ MEVCUDİYYET: | Yokluk. Olmama. |
| MEVCUD-U HARİCÎ: | Maddî vücudu bulunan eşya. |
| MEVCUD-U MANEVÎ: | Mânevi varlık. |
| MEVCUDAT: | Var olan her şey. Kâinat. Yaratılmış şeyler. |
| MEVCUDAT-I BAHARİYE: | Bahar mevsimindeki renk renk, çeşit çeşit varlıklar. |
| MEVCUDEN: | Kendisi berâber olarak. Mevcud olarak. |
| MEVCUDÎN: | (Mevcud. C.) Mevcudlar, var olan ve bulunan şeyler. Mevcudât. |
| MEVCUDİYET: | Mevcudluk, varlık, mevcud ve var olma. |
| NAKD-İ MEVCUD: | Mevcud olan para, elde bulunan para. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| MEVCUD-U HARİCÎ : | Maddî vücudu bulunan eşya. |
| MEVCUB : | Kendisine bir şey vâcib kılınmış. |
| MEVC : | Dalga. Denizin dalgası. * Titreşim. * Mc: Devir, devre. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |