Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVHUM: | Aslı olmayıp evham mahsulü olan. Vehim. |
| MEVHUMÂT: | Mevhumlar. Asılsız olduğu hâlde zihinde meydana gelen şeyler. |
| MEVHUME: | Vehim, kuruntu ve hayâl nev'inden bir şey. |
| İçerisinde 'MEVHUM' geçenler | |
| HABL-İ MEVHUM: | Mc: Daima olacak gibi görünüp de gittikçe uzaklaşan istek, gaye. Mevhum ip. |
| HATT-I MEVHUM: | Hayalî çizgi. |
| KAZİYE-İ MEVHUME: | Man: Mâkul işler üzerine kuvve-i vâhimenin hükmeylediği kâzib kaziyyedir. |
| MEVHUMÂT: | Mevhumlar. Asılsız olduğu hâlde zihinde meydana gelen şeyler. |
| MEVHUME: | Vehim, kuruntu ve hayâl nev'inden bir şey. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVHUMÂT : | Mevhumlar. Asılsız olduğu hâlde zihinde meydana gelen şeyler. |
| MEVHUB : | (C.: Mevâhib) (Vehb. den) İhsan edilmiş, verilmiş, hibe olunmuş, bağışlanmış. * Fık: Karşılıksız olarak birine verilmiş. |
| MEVH : | Avucuyla su içmek. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |