Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVKÛL: | (Vekâlet. den) Bir vekile emanet edilen. |
| MEVKÛLÜN İLEYH: | Kendisine bir iş bırakılan adam. Vekil. |
| İçerisinde 'MEVKÛL' geçenler | |
| MEVKÛLÜN İLEYH: | Kendisine bir iş bırakılan adam. Vekil. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVKÛLÜN İLEYH : | Kendisine bir iş bırakılan adam. Vekil. |
| MEVKUD : | (İkad. dan) Yakılmış. Yandırılmış olan. |
| MEVK : | Bir şeyin ucuz olması. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |