Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVKUF: | Durdurulan. Vakfedilen. Dâimi bir halde bırakılan. Tevkif edilen. Tutulup hapsedilen. Ait, bağlı. |
| MEVKUFAT: | (Mevkufe. C.) Bir zaman için tutulup alıkonulmuş mal veya para. Vakfedilmiş mal, emlâk. Gelirden artıp hazineye mâl edilen para. |
| MEVKUFEN: | Mevkuf olarak. |
| MEVKUFÎN: | (Mevkuf. C.) Tevkif edilmiş kimseler. Tutuklular. Mevkuflar. |
| MEVKUFİYYET: | Maznunun hüküm giyinceye kadar hapsedilmesi. Hapsedilme hâli. Bağlı olma. |
| İçerisinde 'MEVKUF' geçenler | |
| ARÂZİ-İ EMİRİYYE-İ MEVKUFE: | Huk: Sadece hazine menfaatleri veya tasarruf hakları veyahut ikisi de bir hayır cemiyetine ayırılan miri arazi. |
| ARÂZİ-İ MEVKUFE: | Vakfedilmiş yerler. Bir hayır işine devamlı surette tahsis edilmiş yerler. |
| ARÂZİ-İ MEVKUFE-İ SAHİHA: | Huk: Arâzi-i memlükeden şartlarına uygun olarak vakfolunan yerler. |
| İCARE-İ MEVKUFE: | Başkasının hakkı taalluk edip icazeti lahık olmadıkça nâfiz olmayan icaredir. |
| MEVKUFAT: | (Mevkufe. C.) Bir zaman için tutulup alıkonulmuş mal veya para. * Vakfedilmiş mal, emlâk. * Gelirden artıp hazineye mâl edilen para. |
| MEVKUFEN: | Mevkuf olarak. |
| MEVKUFÎN: | (Mevkuf. C.) Tevkif edilmiş kimseler. Tutuklular. Mevkuflar. |
| MEVKUFİYYET: | Maznunun hüküm giyinceye kadar hapsedilmesi. Hapsedilme hâli. * Bağlı olma. |
| NUKUD-I MEVKUFE: | Vakfedilen paralar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVKUFAT : | (Mevkufe. C.) Bir zaman için tutulup alıkonulmuş mal veya para. * Vakfedilmiş mal, emlâk. * Gelirden artıp hazineye mâl edilen para. |
| MEVKUD : | (İkad. dan) Yakılmış. Yandırılmış olan. |
| MEVK : | Bir şeyin ucuz olması. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |