Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVKUFÎN: | (Mevkuf. C.) Tevkif edilmiş kimseler. Tutuklular. Mevkuflar. |
| İçerisinde 'MEVKUFÎN' geçenler | |
| İçerisinde 'MEVKUFÎN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVKUFİYYET : | Maznunun hüküm giyinceye kadar hapsedilmesi. Hapsedilme hâli. * Bağlı olma. |
| MEVKUF : | Durdurulan. Vakfedilen. Dâimi bir halde bırakılan. * Tevkif edilen. Tutulup hapsedilen. * Ait, bağlı. |
| MEVKUD : | (İkad. dan) Yakılmış. Yandırılmış olan. |
| MEVK : | Bir şeyin ucuz olması. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |