Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVLANA CAMİ: | (Bak: Câmi) |
| İçerisinde 'MEVLANA CAMİ' geçenler | |
| İçerisinde 'MEVLANA CAMİ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVLANA CELALEDDİN-İ RUMİ : | Hi: 672 de Belh'de doğdu. Konya'ya geldi ve yerleşti. Mühim eseri Farsça ve manzum yazdığı Mesnevi'sidir. İkişer mısralı kafiyeli şekilde olduğundan bu isim verilmiştir. Mevlevi Tarikatının piri ve serefrâzıdır. |
| MEVLANA : | "Efendimiz, mevlâmız" mânâsında olan bu kelime, hürmeten büyük kimselere söylenmiştir. Hazret mânâsında da kullanılır. |
| MEVLA : | Sahib. Rabb. * Efendi. Köleyi âzad eden. * Şanlı. Şerefli. Mâlik. * Mün'im-i Mutlak olan Cenab-ı Hak (C.C.). * Terbiye eden, mürebbi. * Yardımcı, muavenet eden. * Dost ve komşu. * Azâd olan. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |