Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVLUDÜN LEH: | Çocuk kendisinin olduğu tebeyyün eden, bilinen baba. |
| İçerisinde 'MEVLUDÜN LEH' geçenler | |
| İçerisinde 'MEVLUDÜN LEH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVLUD : | Çocuk. Yeni doğmuş çocuk. * Birisinin doğması. * Mevâlid-i selâseden herbiri. |
| MEVLA : | Sahib. Rabb. * Efendi. Köleyi âzad eden. * Şanlı. Şerefli. Mâlik. * Mün'im-i Mutlak olan Cenab-ı Hak (C.C.). * Terbiye eden, mürebbi. * Yardımcı, muavenet eden. * Dost ve komşu. * Azâd olan. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |