Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVSUK: | Kendisine inanılır olan. Şâyân-ı itimad olan. Sağlam. Vesikalı. Delile dayanan hakikat. |
| MEVSUK-UL KELİM: | Sözlerine inanılır. Söylediği şeylere itimad edip güvenilir. |
| MEVSUKAN: | Sağlam, delile dayanır, itimad edilir şekilde. |
| MEVSUKİYET: | Sağlamlık, gerçeklik. İnanılır hâl. |
| İçerisinde 'MEVSUK' geçenler | |
| İSTİHBARAT-I MEVSUKA: | Sağlam ve inanılır doğru haberler. |
| MEVSUK-UL KELİM: | Sözlerine inanılır. Söylediği şeylere itimad edip güvenilir. |
| MEVSUKAN: | Sağlam, delile dayanır, itimad edilir şekilde. |
| MEVSUKİYET: | Sağlamlık, gerçeklik. İnanılır hâl. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVSUK-UL KELİM : | Sözlerine inanılır. Söylediği şeylere itimad edip güvenilir. |
| MEVSUF : | Vasıflanan. Bir sıfatla tavsif edilen. * Kendisinde bir sıfat mevcud olan, kendisine bir sıfat isnad edilmiş olan. |
| MEVS : | Yolmak. Traş etmek. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |