Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVSUME: | Tamamen baştan aşağı süslü zırh. Bahar yağmuru ile ıslanmış toprak. |
| İçerisinde 'MEVSUME' geçenler | |
| İçerisinde 'MEVSUME' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVSUM : | (Vesm. den) İşaretlenmiş, damgalanmış, nişanlanmış. * Ad verilmiş, isimlendirilmiş. |
| MEVSUF : | Vasıflanan. Bir sıfatla tavsif edilen. * Kendisinde bir sıfat mevcud olan, kendisine bir sıfat isnad edilmiş olan. |
| MEVS : | Yolmak. Traş etmek. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |