Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVZ: | Muz ağacı. |
| MEVZİ': | Bir şey konulacak yer. |
| MEVZU': | Bahis. Üzerinde durulan mes'ele. Aşağılanmış olan. Konulmuş. Vaz olunmuş. Uydurma. Doğru ve hakikat olmayan. Geçer olan, muteber, işlemekte olan, câri. |
| MEVZU-U BAHS: | Kendisinden bahsedilen. Bahis konusu. |
| MEVZUA: | Kabul edilmiş esas. İlk önce ele alınan fikir. Müsellem ve âşikâr olan kaziyye, hüküm. |
| MEVZUAT: | Bahsedilen hususlar. Bir şeyin esasını teşkil eden hususat. Tatbikat halinde olan hükümler ve kaideler. |
| MEVZUAT-I BEŞER: | İnsanların koyup kabul ettikleri hükümler ve kanunlar. |
| MEVZUN: | Vezinli. Ölçülü. Tartılı. Düzgün. Yakışıklı. Her bir vasfı ölçülü ve i'tidal üzere bulunup, sırf iyi ve güzel şeylere nâil olan. |
| MEVZUNAT: | (Mevzun ve Mevzune. C.) Vezinli ve tartılı şeyler. |
| MEVZUNEN: | Vezinli olarak. Ölçülü olarak. |
| MEVZUNİYET: | Düzgün, hesaplı ve düzenli. Mevzun olma hâli. |
| İçerisinde 'MEVZ' geçenler | |
| EHADİS-İ MEVZUA: | (Bak: Hadis-i Mevzu') |
| ENDAM-I MEVZUN: | Düzgün endam, düzgün beden. |
| HADÎS-İ MEVZU': | Başkası tarafından söylendiği hâlde Peygamberimize (A.S.M.) isnad edilen hadis. Muan'an veya senedlerle tesbit edilmemiş hadistir. Manası yanlış demek değildir. |
| HUKUK-U MEVZUA: | Konulmuş kanunların meydana getirdiği hukuk. |
| KADD-İ MEVZUN: | Mevzun boy, biçimli boy. |
| KAMET-İ MEVZUN: | Düzgün ve yakışıklı boy. |
| MEVZİ': | Bir şey konulacak yer. |
| MEVZU': | Bahis. Üzerinde durulan mes'ele. * Aşağılanmış olan. * Konulmuş. Vaz olunmuş. * Uydurma. Doğru ve hakikat olmayan. * Geçer olan, muteber, işlemekte olan, câri. |
| MEVZU-U BAHS: | Kendisinden bahsedilen. Bahis konusu. |
| MEVZUA: | Kabul edilmiş esas. İlk önce ele alınan fikir. Müsellem ve âşikâr olan kaziyye, hüküm. |
| MEVZUAT: | Bahsedilen hususlar. Bir şeyin esasını teşkil eden hususat. Tatbikat halinde olan hükümler ve kaideler. |
| MEVZUAT-I BEŞER: | İnsanların koyup kabul ettikleri hükümler ve kanunlar. |
| MEVZUN: | Vezinli. Ölçülü. Tartılı. Düzgün. * Yakışıklı. * Her bir vasfı ölçülü ve i'tidal üzere bulunup, sırf iyi ve güzel şeylere nâil olan. |
| MEVZUNAT: | (Mevzun ve Mevzune. C.) Vezinli ve tartılı şeyler. |
| MEVZUNEN: | Vezinli olarak. Ölçülü olarak. |
| MEVZUNİYET: | Düzgün, hesaplı ve düzenli. * Mevzun olma hâli. |
| NA-MEVZUN: | f. Ahenksiz, ölçüsüz, vezinsiz, orantısız. * Edb: Vezni bozuk veya hiç olmayan manzume. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVZİ' : | Bir şey konulacak yer. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |