Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVZUAT: | Bahsedilen hususlar. Bir şeyin esasını teşkil eden hususat. Tatbikat halinde olan hükümler ve kaideler. |
| MEVZUAT-I BEŞER: | İnsanların koyup kabul ettikleri hükümler ve kanunlar. |
| İçerisinde 'MEVZUAT' geçenler | |
| MEVZUAT-I BEŞER: | İnsanların koyup kabul ettikleri hükümler ve kanunlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVZUAT-I BEŞER : | İnsanların koyup kabul ettikleri hükümler ve kanunlar. |
| MEVZUA : | Kabul edilmiş esas. İlk önce ele alınan fikir. Müsellem ve âşikâr olan kaziyye, hüküm. |
| MEVZU' : | Bahis. Üzerinde durulan mes'ele. * Aşağılanmış olan. * Konulmuş. Vaz olunmuş. * Uydurma. Doğru ve hakikat olmayan. * Geçer olan, muteber, işlemekte olan, câri. |
| MEVZ : | Muz ağacı. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |