Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| MEVZUN: | Vezinli. Ölçülü. Tartılı. Düzgün. Yakışıklı. Her bir vasfı ölçülü ve i'tidal üzere bulunup, sırf iyi ve güzel şeylere nâil olan. |
| MEVZUNAT: | (Mevzun ve Mevzune. C.) Vezinli ve tartılı şeyler. |
| MEVZUNEN: | Vezinli olarak. Ölçülü olarak. |
| MEVZUNİYET: | Düzgün, hesaplı ve düzenli. Mevzun olma hâli. |
| İçerisinde 'MEVZUN' geçenler | |
| ENDAM-I MEVZUN: | Düzgün endam, düzgün beden. |
| KADD-İ MEVZUN: | Mevzun boy, biçimli boy. |
| KAMET-İ MEVZUN: | Düzgün ve yakışıklı boy. |
| MEVZUNAT: | (Mevzun ve Mevzune. C.) Vezinli ve tartılı şeyler. |
| MEVZUNEN: | Vezinli olarak. Ölçülü olarak. |
| MEVZUNİYET: | Düzgün, hesaplı ve düzenli. * Mevzun olma hâli. |
| NA-MEVZUN: | f. Ahenksiz, ölçüsüz, vezinsiz, orantısız. * Edb: Vezni bozuk veya hiç olmayan manzume. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| MEVZUNAT : | (Mevzun ve Mevzune. C.) Vezinli ve tartılı şeyler. |
| MEVZU' : | Bahis. Üzerinde durulan mes'ele. * Aşağılanmış olan. * Konulmuş. Vaz olunmuş. * Uydurma. Doğru ve hakikat olmayan. * Geçer olan, muteber, işlemekte olan, câri. |
| MEVZ : | Muz ağacı. |
| MEV'A : | Her nesnenin evveli. |
| MEAB : | Dönülecek yer. Sığınılacak yer. Melce'. |